روز بيمه مبارك باد
بيمه ياد آور ضمانتهاي نافرجام وسخت است يعني مردم بيمه را دوست دارند ولي به آن تمايلي نشان نميدهند مگر به زور واجبار .مثلا اگر راهنمايي رانندگي جريمه نكند هيچكس بيمه خود رو را نميدهد واگر كارفرماي اوليه تاكيد نكند كارفرماهاي مناقصات هرگز كارگران خود را بيمه نمي كنند وتا زمانيكه شخص به آستانه پيري وباز نشستگي نرسيده دوست ندارد بيمه شود! بسياري از مردم كه فقط جنبه درماني بيمه را ميدانند معتقدند ماهيچوقت مريض نمي شويم براي چه مثلا ماهي 900هزار ريال حق بيمه خويش فرمايي بدهيم ويا حداقل سيصدهزار ريا ل حق بيمه سهم كارگر را بپردازيم وكارفرمارا مجبور كنيم بقيه را بپردازد؟ در بيمه خودرو يا حوادث هم همينطور است مردم مي گويند سالي ماهي يكبار حادثه آنهم معلوم نيست هزينه بردار باشد اتفاق مي افتد براي چه ماهيانه مبلغي بدهيم وهزاران شركت بيمه را پروار كنيم تازه موقع حوادث هزاران نوع قرو قميش بيايند وسند ومدرك بخواهند ومانع حقوق وقانوني و آيين نامه اي بتراشند وآخرش هم هيچ؟ الان مثلا براي هر بسيجي كه مي خواهند كارتش را تمديد كنند 400 تومان بيمه مي گيرند ولي همه آنها معتقدند اين فقط پول زور است زيرا اصلا تاكنون اتفاق نيافتاده از 17 ميليون بسيجي كسي ازاين بيمه استفاده كرده باشد يعني سالانه 17 ميليون 400 تومان به جيب بيمه ها مي رودو وآخرش هم هيچ ! ولي چون صدور كارت عادي يا فعال منوط به دادن اين مبلغ هست ميدهند. دانش آموزان هم همينطور پدر ومادران اگر هيچ پولي ندهند مي گويند اشكال ندارد ولي بايد پول بيمه را بدهند اينهم رقمي مثل همان ميشودآيا كسي نيست به اين بي اعتمادي خاتمه دهد؟ درست است كه بايد سازمانهاي بيمه اي تقويت شوند ولي نه به قيمت بي اعتمادي مردم درواقع بيمه ها بجاي اينكه كمك كار دولت باشند وبرخي از وظايف حمايتي دولت را به دوش بكشند شدند آيينه دق دولت ومردم دولت را از آن جهت تحت فشار قرار مي دهند كه آيين نامه هاي مربوطه را تصويب كند ومردم راهم مجبور به دادن آن مي كنند بدون اينكه در زمان خدمت حاضر به يراق باشند. در حاليكه يكي از عوامل كوچك كردن دولت همين بيمه ها هستند . چرا مردم به دولت روي مياورند؟ چون معتقدند كه بخش خصوصي نه تعهد دارد ونه دوام . ونه ضمانت اجرايي . اگر يك روزي بخش خصوصي اعلام ورشكستگي كند يا كلاهبرداري كند يا سوداگري نموده وپولهاي مردم را به عنوان حق مديريت وپاداش وغيره براي خود بردارند كسي جوابگو نيست وحداكثر مسئوليت آنها محدود به سهام آنهاست ولي اگر دولت اين كاررا بكند اورا ساقط مي كنند. بيمه ها بوحود آمده اند تا اين خلا را پر كنند ولي تاكنون نتوانسته اند چون خلا پولي خود جاي ديگري را پركنند. شركتهاي بيمه هرروز گردن كلفت تر وسازمانهاي بزرگتر شده اند ولي خدمات آنها كمتر وكمتر شده است . آمارها نشان ميدهد دربين تمامي شركتهاي بيمه فقط سازمان تامين اجتماعي است كه تاحدودي مردم با خدمات او آشنا هستند والا بيمه هاي ديگر مردم فقط پول زور بگير مي شناسند. حتي زمانيكه در بحث ديه به كمك بيمه احتياج دارند هرچند اين حرف تلخ است ولي بايد يك نفر آنرا بگويد يا بنويسد شايد نصف بيشتر اين ديه در مسير اخذ حق بيمه هزينه ميشود! از كارشناس بيمه تا مسئول بانك همه بر سرراه ايستاده اند تا كسي بتواند حق بيمه خود را بگيرد وحتي قبل از گرفتن حق بيمه حق حساب آنها رابايد داد. اين را بنده نمي گويم از سازمان بيمه مركزي وسازمان بازرسي كل كشور در خواست دارم از استفاده كنند گان از حق بيمه تحقيق بعمل آورند يعني يك تحقيق ميداني با اين سوال آيا از حق بيمه هاي راضي هستيد؟ آيا با ميل خود آنرا پرداخت مي كنيد آيا اگر مجبور هم نباشيد آنرا مي پردازيد و آيا تاكنون از خدمات بيمه استفاده كرده ايد و آيا از آن راضي هستيد وآيا برا گرفتن حق بيمه خود هزينه ها يا مبالغي راهم پرداخت كرده ايد؟ البته ازهمين الان جواب اين سوالها معلوم است ولي اگر باورندارند پرسشگرها را به ميدان بفرستند...